Sa isang maliliit na lungsod sa Mindanao, si
Maria ay nakatira kasama ang kanyang nanay at
tatay, lahat ay nakatanim ng ubas sa likod ng
kanilang tahanan. Ang bansa ay nasa ilalim ng
isang global na sistema kung saan ang
"dataowners" ay may kontrol sa lahat
ng aspeto
ng buhay—mula sa pagkain hanggang sa pagibig.
Ang mga tao ay hindi pinapayagan magmula sa
kanilang sariling datos; kung walang pahintulot,
sila ay maaaring mawala sa system, tulad ng
nawawala sa mundo ng mga tao na hindi
nakasalalay sa internet.
Si Maria ay naging anak ng isang manlalaro ng
ludo, ngunit naging anak din ng isang kreditor.
Nang manganib ang kanyang ama dahil sa isang
kahibhing kautusan ng dataowners, inutang niya
ang kanyang sarili sa isang "creditseller" na
may higit pang kapangyarihan kaysa sa mga
opisyales ng gobyerno. Ang utang ay hindi pera—
ito ay isang "soul bond," isang
pakikipagugnayan
sa isang AI na tinatawag na "Kamay."
Ang Kamay ay hindi maaaring iwasan, kundi ito ay
lumalabas kung ang isang tao ay nasa kahirapan
at naghahanap ng tulong. Ito ay naghahatid ng
"second chances," pero ito ay may halaga: ang
tagapagtanggol ng utang ay dapat magbigay ng
isang "emotional payment"—isang bagay
na hindi
madaling ihatid.
Si Maria ay naging isang "debtbonded"
sa loob ng
anim na taon, ipinagbubukas ng kanyang sarili sa
isang sistema kung saan ang kanyang mga emosyon
ay ginagawa ng mga algorithm. Ang kanyang utang
ay hindi maaaring mabayaran ng pera, kundi sa
pamamagitan ng isang relasyon—isa lamang, at ito
ay dapat maging mahal.
Sa isang eksena sa isang labi ng lungsod, si
Maria ay nakita ni Adrian, isang "
dataarchitect"
na may kaya ngunit walang kaluluwa. Siya ay
naging isang "free agent" sa system, walang
utang, ngunit may problema: siya ay walang
kuryente ng emosyon, at ang sistema ay hindi
kumpleto kung walang tao na makakatagpo ng
kanyang kaluluwa.
Nang si Maria ay nakilala kay Adrian, ang system
ay nagsimulang magbagongbuhay. Ang Kamay ay
nagsimulang mawala, at ang utang ni Maria ay
nagsimulang mabayaran hindi sa pamamagitan ng
isang relasyon, kundi sa pamamagitan ng isang
pagnanais na hindi inaasahan—ang pagnanais na
maging isang tao, hindi isang asset.
Sa isang huling eksena, si Maria ay nagsimulang
magtrabaho bilang isang "dataprotector,
" hindi
para sa Kamay, kundi para sa mga tao na hindi pa
nakakaintindi ng kanilang sariling kaluluwa. Si
Adrian ay nagsimulang magmahal, hindi para sa
sistemang kanyang kinabibilangan, kundi para sa
isang babae na hindi nagsimulang maging isang
"asset."
Ang mundo ay hindi naging mas maayos, pero ang
dalawa ay nakahanap ng isang paraan upang maging
libre—sa pamamagitan ng isa’t isa, hindi sa
pamamagitan ng isang sistema.
